Search English (United States)  Italiano (Italia) Deutsch (Deutschland)  Español (España) Čeština (Česká Republika)
Wednesday, November 26, 2014 ..:: Wieczne Miasto » Zwiedzanie » Watykan ::.. Register  Login
 Zwiedzanie Watykanu Minimize

 

Zmodyfikowana treść tej strony znajduje się:
Watykan

 

Granice Państwa Watykańskiego – najmniejszego państwa w Europie – zostały wyznaczone na mocy Traktatów Laterańskich 11 lutego 1929 r. Od tego czasu Watykan jest suwerennym państwem rządzonym przez papieży. W jego granicach znalazły się trzy bazyliki patriarchalne Rzymu – San Giovanni in Laterano, Santa Maria Maggiore, San Paulo fuori le Mura a także rezydencja papieska w Castel Gandolfo i Palazzo di Cancelleria. Państwo Watykańskie posiada własne służby dyplomatyczne, obywatelstwo, policję, armię, prawo, kolej, pocztę, radio, gazety; bije odrębną monetę. Część oficjalna L’Osservatore Romano (gazety wydawanej codziennie w Watykanie od 1861 r.) jest organem Stolicy Apostolskiej. Na teren Watykanu można przejść przez trzy bramy: Arco delle Campane (na lewo od bazyliki), Portone di Bronzo (na prawo) i przez Cancello di Sant’Anna z Via Porta Angelica.

Po najeździe w 846 r. papież Leon IV nakazał wznieść pierwsze mury obronne, które w późniejszym czasie wielokrotnie powiększano. Bastiony z epoki Mikołaja V (1447-1455) wyznaczają obecne granice państwa.

Vaticanus Ager, równina pomiędzy Tybrem i dolinami watykańskimi – niezdrowa, bagnista i często nawiedzana przez powodzie – przez długi czas była słabo zaludniona (życie miasta koncentrowało się na lewym brzegu Tybru). Znajdowały się tu mauzolea pogańskie, mieszkali zamożni Rzymianie, rozciągały się ogrody Domicjana i Agrypiny, gdzie cesarz August wybudował naumachię, którą Kaligula przekształcił potem w cyrk, a Neron w miejsce męczeństwa pierwszych chrześcijan. Dopiero chrześcijaństwo podniosło znaczenie wzgórza, a zwłaszcza przekazywana przez ponad trzysta lat tradycja głosząca, że św. Piotr został tu zamęczony i pochowany, a jego grób usytuowany jest wśród innych grobów chrześcijan, wzdłuż dawnej drogi biegnącej obok cyrku. Konstantyn, aby wznieść nad grobem świętego bazylikę, musiał zasypać naziemny cmentarz na stokach wzgórza. Była to duża (122 x 64 m), pięcionawowa bazylika zakończona poprzeczną nawą – transeptem z przylegającą do niej absydą w osi nawy głównej. Od wschodu poprzedzało ją duże atrium z fontanną umieszczoną w jego części centralnej. Sto lat później wokół sanktuarium pojawiły się pierwsze klasztory a papież Symmachus (498-514) rozpoczął budowę rezydencji biskupiej.

Na prośbę Pepina Małego papież Szczepan II przekształcił mauzoleum Teodozjusza (po lewej stronie bazyliki) w kaplicę poświęconą św. Petroneli, dziewicy rzymskiej, dla której Frankowie żywili szczególną cześć. Karol Wielki wzniósł w 781 r. z okazji drugiego pobytu w Rzymie pałac cesarski a Leon III nową rezydencję papieską. Splądrowanie przez Saracenów bazyliki i jej okolicy wstrząsnęło całym światem chrześcijańskim. Wtedy to papież Leon IV zbudował wał obronny, tak wydzielona dzielnica przez całe średniowiecze nazywana była Osiedlem Leonińskim, ale w 1586 r. została włączona w okręg administracyjny miasta pod nazwą Borgo. Koniec „niewoli awiniońskiej” sprawił, że papież i kuria opuścili Lateran i obrali na siedzibę Watykan.

 

Nowe Sanktuarium. Stara ponad tysiącletnia bazylika Konstantyna, groziła zawaleniem, tak więc papież Juliusz II podjął decyzję o jej zburzeniu i postawieniu w tym miejscu nowej świątyni. Zaprojektowanie nowej świątyni powierzył Donato Bramantemu. Prace wyburzeniowe i przebudowa, które rozpoczęto w 1506 r. trwały półtora wieku. Bramante zaprojektował kościół na planie krzyża greckiego z kopułą nad przecięciem naw. Po śmierci Bramantego (1514 r.), budowę kontynuował Rafael wraz z pomocnikiem Bramantego – Guliano da Sangallo, a po jego śmierci (1516 r.) z Antonio da Sangallo. Rafael zaproponował zmianę w projekcie z planu centralnego na bazylikę z podłużną nawą główną. W 1546 r. papież Paweł III powierzył kierownictwo robót Michałowi Aniołowi. Artysta opowiedział się za budową centralną i zaprojektował nową kopułę o półeliptycznym, smukłym przekroju. Po objęciu kierownictwa Michał Anioł rozpoczął budowę trzech absyd i kopuły. Prace prowadził do śmierci, czyli do 1564 r. W tym czasie ukończono budowę absydy z lewej strony bazyliki oraz bęben kopuły. Ostatecznie tradycja i potrzeby liturgiczne pokonały renesansowy zachwyt formami centralnymi – Paweł V zażądał by Carlo Maderna wydłużył korpus nawowy o trzy przęsła. W ten sposób bazylika zbudowana na sposób krzyża łacińskiego, a kopuła zaprojektowana dla budowli centralnej „siedzi” na fasadzie, niewidoczna dla wchodzących do świątyni. Tak jak Bramante nazwany został „Burzymurkiem”, Maderna zyskał niezasłużoną sławę tego, co zniszczył dzieło Michała Anioła.

Bazylika św. Piotra została konsekrowana 18 listopada 1626 r. przez papieża Urbana VIII.

Plac sw.Piotra.JPGW 1656 r. Urban VIII powierzył Berniniemu pieczę nad pracami w bazylice. Architekt jednak został usunięty przez Innocentego X,który był zwolennikiem Borrominiego, powrócił jednak do łask za pontyfikatu Aleksandra VII i rozpoczął porządkowanie placu przed bazyliką. W efekcie powstał plac składający się z dwóch części: trapezu wznoszącego się tarasowo do bazyliki i elipsy z czterema rzędami kolumn. Ogniska elipsy przy fontannach są oznaczone płytami marmurowymi; gdy stanie się po środku nich, widać nie cztery rzędy kolumn, lecz jeden. Dwa skrzydła łączą kolumnady z bazyliką: prawe mieści Scala Regia, lewe – Arco delle Campane.

Za panowania Sykstusa V Domenico Fontana ustawił przed bazyliką obelisk z cyrku Nerona. Papież nakazał pod groźbą kary śmierci zachowywać ciszę w pobliżu prac przy transportowaniu i przenoszeniu obelisku. Jednak pewien człowiek, widząc pękające liny, krzykną „Zmoczcie liny”, co natychmiast zrobiono i pomyślnie zakończono operację. Sykstus V nie tylko okazał łaskę gadule, lecz również go wynagrodził.

 

Bazylika św. Piotra jest największym Kościołem Chrześcijaństwa, jej długość to ponad 211 m. (wewnątrz 186 m.), długość nawy poprzecznej 137,5 m., szerokość nawy głównej 27,0 m. przy 46,0 m. wysokości. Wysokość pod kopułą – 132,5 m.

W portyku projektu Carla Maderny stoją dwa posągi: Konstantyna Wielkiego, dłuta Berniniego (1669 r.; w głębi na prawo) i Karola Wielkiego – pierwszego cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego, autorstwa Cornacchiego (z 1725 r., na lewo). Pięcioro drzwi prowadzi do świątyni: drzwi pierwsze po lewej stronie to Brama Śmierci, wykonane przez Giacomo Manzu w 1964 r.; pierwsze z prawej Porta Santa – wykonana przez Vico Consorti, są otwierane w Lata Jubileuszowe, raz na 25 lat. Środkowe XV-wieczne, ozdobione płaskorzeźbami z scenami z życia i śmierci św. Piotra, są dziełem Antonia Averulina zwanego Filaretem i pochodzą z poprzedniej bazyliki, podobnie jak mozaika nad centralną arkadą wychodzącą na plac, zwana Navicella.

Mozaika przedstawia Chrystusa idącego po wodzie, jej autorem jest Giotto.

Kościół poprzedza przedsionek, którego głębokość wynosi 13 m. Front kościoła to 13 m. fasada przedsionka zaprojektowana przez Madernę. Nad wejściem znajduje się sala połączona z pałacem papieskim. Ze środkowego balkonu tej sali nowo wybrany papież udziela błogosławieństwa Urbi et Orbi - Miastu i Światu. Fasadę wieńczą rzeźby przedstawiające 11 apostołów (brakuje św. Piotra), Jana Chrzciciela oraz ustawioną w części centralnej, figurą Chrystusa.

Mimo, że Bazylika św. Piotra jest największą świątynią chrześcijańską, nie przytłacza na pierwszy rzut oka, gdyż zachowano w niej harmonijne proporcje, a monumentalne rozmiary mają wszystkie zgromadzone tu dzieła. Ogromne są np. posągi głównych założycieli zakonów, które królują w niszach wzdłuż nawy głównej. Ponieważ bazylika miała symbolizować wieczność Kościoła, nietrwałe materiały zostały wyeliminowane.

W centralnej części kościoła, pod kopułą, znajduje się ołtarz główny, tzw. papieski, nad nim wykonany z brązu barokowy baldachim zaprojektowany przez Berniniego na polecenie papieża Urbana VIII. Brąz do wykonania konfesji św. Piotra pochodzi z przedsionka Panteonu. Cztery kolumny podtrzymujące baldachim o wysokości 28 m. mają charakterystyczne dla baroku skręcone trzony. Ołtarz znajduje się ok. 7 m. nad grobem św. Piotra. Od ołtarza prowadzi zejście do Krypty św. Piotra (niedostępne dla zwiedzających). Cztery masywne filary podtrzymują kopułę o średnicy 42 m. Jej wnętrze podzielone zostało na ułożone promieniście pola i ozdobione mozaikami Cavaliera d’Arpino. Z poziomu posadzki najwyraźniej widoczne są podobizny czterech ewangelistów znajdujące się na pendentywach. We wnętrzu latarni wieńczącej kopułę zbudowany został balkon dla zwiedzających.

Po prawej stronie ołtarza papieskiego znajduje się XIII –wieczny brązowy posąg Błogosławiącego św. Piotra – dzieło Arnolda di Cambio. W niszach filarów artysta umieścił cztery figury świętych: Longina, Heleny (matki Konstantyna Wielkiego), Weroniki i Andrzeja Apostoła. Pod figurami św. Longina i św. Andrzeja znajdują się zejścia do Grot Watykańskich, w których znajdują się sarkofagi i kaplice.

W absydzie kończącej część prezbiterialną Bernini, na zlecenie Aleksandra VII, wykonał ołtarz zwany Cathedra Petri (Katedrą św. Piotra), rodzaj relikwiarza z brązu chroniącego drewniany tron, wedle tradycji należący do św. Piotra. Dolną część kompozycji zajmują czterej ojcowie Kościoła , ponad nim, na obłokach między niebem a ziemią – tron; w górze umieszczono witraż z wyobrażeniem Ducha Świętego – gołębicą. Światło sączące się przez witraż oświetla otaczającą go koronę z aniołów, promieni i chmur ze złoconego brązu.

Bernini był także twórcą grobowca Urbana VIII, którego odpowiednikiem , w głębi absydy, jest nagrobek Pawła III (dzieło Gulielma della Porta) i imponującego pomnika Aleksandra VII (na lewo za transeptem), modlącego się papieża wzywa Śmierć trzymająca pozłacaną klepsydrę. W ten sposób Bernini stworzył dwa typy nagrobków, które inspirowały pokolenia rzeźbiarzy.

 

Do naw bocznych przylegają liczne kaplice. W pierwszej od wejścia po prawej stronie kościoła jest umieszczona Pietà watykańska. Od czasu uszkodzenia rzeźby przez szaleńca osłania ją kuloodporna szyba. Rzeźba została wykonana w 1498 r. przez 24 – letniego, nieznanego jeszcze wtedy Michał Anioła. Na szarfie widnieje ledwo widoczny napis: Michael Angelus Bonarotus Florentinus faciebat (wykonał Michał Anioł Buonarroti Floreńczyk). Napis został umieszczony prze samego mistrza, który zorientował się, że jego dzieło przypisywane jest innym twórcom.

 

Za wnęką, w której umieszczona jest Pietà, znajduje się kaplica Krucyfiksu, w której można zobaczyć średniowieczny krucyfiks, dzieło Pietro Cavalliniego. Naprzeciw tej kaplicy umieszczony jest pomnik królowej Szwecji – Krystyny Wazy. Kolejne kaplice to: św. Sebastiana, Sakramentu (mająca połączenie z pałacem papieskim). Po lewej stronie, na wysokości pomnika królowej Krystyny znajduje się pomnik Marii Klementyny Sobieskiej, wnuczki Jan III Sobieskiego oraz pomnik jej męża Jakuba Stuarta i dwóch ich synów: Karola Edwarda i Henryka Benedykta, kardynała.

Zwiedzania bazyliki można zakończyć obejrzeniem zakrystii, bogatej w dzieła sztuki i zejść do grot, gdzie przetrwały pozostałości bazyliki Konstantyna i liczne groby papieży, którym nie ufundowano pomników. W grotach watykańskich spoczywa także Ojciec Święty Jan Paweł II. W podziemiach bazyliki jest kaplica polska zaprojektowana przez F. Vacchiniego i dedykowana Matce Boskiej Częstochowskiej. W kaplicy zgromadzone są rzeźby polskich świętych. Warto również wejść na kopułę i zerknąć na Plac św. Piotra.

 

Zwiedzanie Watykanu:

Grób Jana Pawła II – gratis

Kopuła bazyliki św. Piotra – 7€

Stare groty (wykopaliska) – 10€ (tylko za wczesniejszą rezerwacją)

Skarbiec bazyliki św. Piotra – 5€

 

Audiencje papieskie

Audiencja dla papieża, to okazja do katechizacji wiernych. Biskup Rzymu – zwykle od jakiegoś tekstu biblijnego – głosi autorytatywnie doktrynę katolicką regulującą różne przejawy życia ludzkiego, a następnie modli się w różnych intencjach. Audiencję kończy błogosławieństwo apostolskie. Miejsce audiencji powszechnych zależy od pory roku: zimą w Sali audiencyjnej Pawła VI, latem na placu przed bazyliką św. Piotra lub na dziedzińcu papieskiego pałacu letniego w Castel Gandolfo. Wejście na audiencję jest zawsze bezpłatne i wszystkie chętne osoby mogą w niej uczestniczyć!!! Jedynie audiencje specjalne, zarezerwowane dla wybranych osób lub grup oraz niektóre sektory nieopodal tronu papieskiego wymagają posiadania specjalnej wejściówki (rezerwacja w Prefekturze Apostolskiej; fax.0039/0669885863 – gratis).

Dzień audiencji: środa, zwykle o godz. 10.30

 

 

 

 

 

1.Przewodniki Wiedzy i Życia - Rzym, Hachette Livre Polska Sp. z o.o., 2006 r.,

 

2.Przewodnik Pascala, Wydawnictwo Pascal, wyd. II, Bielsko-Biała 1997 r.;

 

Zobacz także:

Forum Romanum

 

Piazza Navona

Piazza di Spagna

Penteon

Koloseum

Fontanna di trevi

 

 

Chcesz dowiedzieć się więcej? Poznać Rzym jakiego nie znają zwykli turyści. Wynajmij prywatnego przewodnika!

 

 

 


 Print   

ŻYCZENIA ŚWIĄTECZNE

Copyright (c) 2000-2008   Terms Of Use  Privacy Statement
DotNetNuke® is copyright 2002-2014 by DotNetNuke Corporation